Política e urbanismo (10-02-2004)

Asesoría Fors

 

Resulta innegable a importancia do urbanismo hoxe en día ata o punto de que pode considerarse o eixo fundamental sobre o que xira toda a política municipal, que é precisamente a máis próxima ós veciños.

As decisións adoptadas polos políticos, si un non se anda con moito ollo, poden facer que o precio dunha determinada propiedade sexa realmente elevado ou, pola contra, irrisorio, dependendo da calificación urbanística outorgada.

Esa calificación urbanística, plasmada no correspondente ordenamento, é a que vai a determinar despois a edificabilidade de cada parcela e os usos a que poden destinarse as edificacións.

Unha vez fixado este marco normativo, os técnicos en urbanismo dos concellos e os membros dos seus equipos de governo quedan tan obrigados coma os demais cidadáns ó seu cumplimento. Non vale po-lo tanto pensar que "dixo o alcalde que podía edificar". A palabra do alcalde solamente tén valor cando se axusta a norma. E a dos demais técnicos e membros da corporación tamén. E aínda que as veces estas persoas actúan pensando que eles están por enriba desa mesma normativa, podo asegurar que eso non é así.

 

Prisionero en su propia casa (06-02-2004)

José Manuel Pardeiro Toucedo

 

A principios de julio del pasado año 2003, mientras paseaba por la Avda. del Malecón de Ribeira me sorprendió un señor minusválido, en silla de ruedas, que me pidió, asómbrense ustedes, que le ayudase a salir de su casa, concretamente el número 8 de la citada avenida.

Resulta que cuando realizaron las aceras le dejaron un escalón de aproximadamente veinte centímetros que le impide entrar y salir de su casa sin la ayuda de un tercero.

Puse esto en conocimiento del señor alcalde, el Ilustrísimo señor D. José Luis Ramón Torres Colomer, mediante escrito presentado ese mismo día: cinco de julio de 2003.

Pasadas un par de semanas comprobé que el problema de este señor seguía sin resolver, así que decidí comunicárselo a la prensa y La Voz de Galicia" atendió amablemente mi petición sacando un amplio reportaje, con foto incluida, dando a conocer la situación de este señor, que tituló, si mal no recuerdo, "Prisionero en su propia casa".

Hoy he vuelto a fijarme y he vuelto a comprobar que transcurridos ya ocho meses, el problema sigue sin resolver. Un problema que se resolvería enviando un operario equipado con una simple rebarbadora y en menos de una hora dejaría el problema resuelto. Problema que es responsabilidad del propio Ayuntamiento resolver puesto que ha sido el Ayuntamiento quien lo ha generado al construir las aceras. Y para mas inri observo que en la acera de enfrente están trabajando dos obreros equipados precisamente con una rebarbadora, así que decidí ponerlo nuevamente en conocimiento del señor alcalde. Preparé un nuevo escrito y me dirigí al Ayuntamiento con tan buena fortuna que me encontré con el señor alcalde y aunque manifestó no saber nada del asunto su secretaria si dijo que lo conocía. Me prometió que trataría de resolverlo.

Supongo que lo hará. ¿O acaso este alcalde ha dejado de cumplir alguna vez lo prometido?

Nota para el señor alcalde: Le he echado todo el azúcar posible.

Nota para los demás: Quien no me entienda que le pregunte a su secretaria.

Tirar la piedra y esconder la mano (05-02-2004)

José Manuel Pardeiro Toucedo

 

Me alegra comprobar la preocupación que siente el autor del comentario titulado "Paisajes urbanos para todos los gustos" (14-01-2004) por la conservación y protección de los monumentos históricos de Ribeira. 

No obstante, me preocupa lo que dice y lo que parece que quiere dar a entender. Y me preocupa más todavía que lo haga de forma anónima, sin atreverse a dar la cara. Dice mucho de su personalidad. 

Acusa a los políticos locales (a todos) de no preocuparse realmente por realizar su verdadero cometido, que no es otro que defender los intereses de todo el pueblo de Ribeira. 

Acusa además al gobierno municipal y a la Iglesia de ser cómplices en un fraude para evitar el pago de determinadas tasas, lo cual es verdaderamente fuerte.

Si realmente tiene pruebas de que se han cometido tales abusos, tiene abierta la posibilidad de reclamar el cumplimiento de la legalidad, incluso por vía penal.

Lo inadmisible es tirar la piedra y esconder la mano, es decir, acusar a terceros de cometer delitos, pues delitos serían de ser ciertos los hechos que apunta, escondiéndose en el anonimato.

Por otro lado, es FALSO que no pueda hacerse nada. Las dos torres que se están construyendo detrás de la Iglesia de Ribeira son perfectamente atacables y lo serán aún durante varios años, hasta que prescriba la presunta infracción urbanística que pueda haberse cometido.

En este sentido, debo reconocer tal posibilidad. Todos los bienes catalogados como histórico-artísticos tienen necesariamente delimitada un área de protección a su alrededor que limita la posibilidad de construir. Hay que estudiar la normativa urbanística vigente en el momento de conceder la licencia y verificar que la licencia concedida se ajusta a la legalidad.

Si no es así, es decir, si la licencia concedida no cumple lo dispuesto en dicha normativa, se puede proceder administrativamente solicitando la nulidad de dicha licencia y por lo tanto la paralización de las obras y la reposición de la legalidad urbanística. Es decir, derribar lo construido y obligar a los promotores a dejar el solar en la situación anterior.

Y además se puede incluso actuar por vía penal, contra la comisión de gobierno municipal que votó a favor de la concesión de la licencia SIN los informes técnicos adecuados o contra los técnicos que emitieron informe favorable contrario a la norma.

Es decir, HAY REMEDIO. Pero hay que mojarse. Tendría usted que buscar profesionales cualificados dispuestos a defender sus intereses, si es que realmente se siente perjudicado. Y pagar el precio. Lo contrario sería pretender que resucitase San Francisco de Asís y viniese a resolverle gratis sus problemas (o los de quien sea).

Esto mismo es aplicable a los implicados, en realidad medio estafados, que han comprado un piso en otra promoción que se pretendía realizar también en las inmediaciones de esta misma iglesia. Parece ser que ahora resultará difícil construir. Tienen todo el derecho del mundo a pedir las correspondientes indemnizaciones y a exigirle responsabilidades a todos los implicados en la chapuza: promotores, gobierno municipal, etc.

Pero hay que pagar el precio. Nadie va a hacérselo gratis.

Cordialmente, quedo a su disposición (y a la de quien tenga interés por este asunto u otro parecido) para aclarar y ampliar todo cuanto he expuesto.  

Paisajes urbanos para todos los gustos

(14-01-2004)

 

Detrás de la iglesia de Santa Uxía se levantaron dos torres que duplican en altura a este monumento histórico y aquí no pasa nada. Sólo el grupo municipal del BNG levantó la voz más por estética política que por interés real en poner remedio a lo que ya es irremediable.

No parece ser éste el caso típico en el que un gobierno municipal hace la vista gorda para recaudar dinero por la licencia si son ciertas las noticias de que la licencia fue solicitada por la autoridad eclesiástica antes de vender el solar amparándose en que la iglesia -en virtud del precepto constitucional que nos hace a todos iguales ante la lei- está exenta de pagar tasas por las licencias que solicita.

- ¿Por qué se permite entonces que esta aberración se consume? -nos preguntamos todos.

- Pues porque aquí hacemos lo que nos da la gana -argumentan los más moderados.

- Porque no podemos dar la espalda a nuestra historia -sueltan con sorna los que vieron como se venía abajo el edificio del antiguo ayuntamiento o como emergían el mounstruo de la caja de ahorros y un sinnúmero de edificios horrorosos.

- Porque esto ya no tiene remedio y una barbaridad más pasa desapercibida -aseveran los más estoicos.

- Porque tenemos lo que nos merecemos -dicen los que votaron a Torres y los que no lo votaron.

- Pues a disfrutar del panorama y alabados sean los que mandan y los mandados y los que votan y los que son votados. Amén.

Todo es posible en Riveira (08-08-2003)

 

Hace muchos años que paso mis vacaciones en esta ciudad (antes con mis padres y ahora con mis hijos) y cada año me encuentro con nuevas sorpresas en el paisaje urbano que me llenan de tristeza por ver como Riveira se está deteriorando a ritmo vertiginoso haciéndose cada vez más grande la aglomeración de edificios y menores cada vez los espacios de disfrute colectivo y esparcimiento. El colmo de los despropósitos a mi modo de entender lo es el edificio que se está construyendo adherido a la fachada posterior de la iglesia. Resulta increíble que el Señor Alcalde (católico practicante según tengo entendido) autorice una aberración de tal magnitud. Sería lógico que alrededor de la iglesia se reservaran espacios de uso colectivo y no dejarlos en manos de los especuladores urbanísticos obstinados en hacer dinero fácil con la connivencia de los políticos de turno aún a riesgo de hipotecar el futuro de Riveira.

Supongo que para el próximo verano la iglesia también estará amurallada por el costado norte tal y como se puede ver en los anuncios de algunas agencias inmobiliarias. Que Dios no lo quiera y tome medidas porque otra oposición al proyecto no parece existir.

Unha aberración como tantas (18-05-2003)

 

Hai quen califica a construcción que se está a levantar detrás da iglesia como aberración urbanística e non polo edificio en si senón por estar a dous metros do ábside da iglesia. Pero como en Riveira as aberracións urbanísticas son moeda frecuente ninguén se sorprende sobre todo se quen as autoriza e consinte é un goberno municipal da corda dos e das máis sensibles.

 

¿Onde está aquela Madalena que puxo o grito no ceo e que remexeu Roma con Santiago cando Ventoso remodelou a Praza da Igrexa? ¡Que oportunidade tiña agora de amosar o seu amor ó patrimonio arquitectónico mobilizando ás amas de casa para parar esta desfeita!

A remodelación levada a cabo por Ventoso puido ser arranxada con máis ou menos acerto pero as torres do oeste que se están a levantar moito nos tememos que non terán volta atrás.

 

¿Qué importa unha aberración máis? Aberración foi tirar o antigo edificio do concello  para construír a mole de formigón actual, aberración é o edificio da caixa de aforros, aberración son as chabolas do recheo ... ¿Cántas máis serán necesarias para acabar de afundir o noso municipio no caos absoluto?

Aberraciones urbanísticas consensuadas

(12-05-2003)

 

En el debate celebrado el pasado sábado en el Liceo una pregunta del público sobre el negativo impacto urbanístico del edificio que se está construyendo detrás de la Iglesia dejó al descubierto algo que todos sospechábamos: un pacto de “no agresión” entre los diferentes grupos representados en el Pleno en lo que a gestión urbanística se refiere.

Sería bueno que se abriera unha encuesta sobre este tema ya que pienso que la mayoría de los riveirenses reprobamos la aberración que se está a perpetrar. Y si reprobable es la concesión de la licencia por parte del gobierno municipal sin antes explorar vías alternativas de compensación a los propietarios para dejar libre la parcela, no es menos reprobable la falta de crítica de la oposición en este sangrante asunto. Y no hablemos de la Iglesia Católica tan “desprendida y desinteresada” de los bienes materiales que mercantiliza lo que en teoría es de todos los fieles a cambio de beneficios mobiliarios e inmobiliarios.

Siendo el edificio parroquial uno de los pocos monumentos históricos que se conservan en este municipio, no es de recibo que se permitieran las edificaciones colindantes levantadas en tiempos de total anarquía urbanística ni es de recibo que en la actualidad se mire para otro lado mientras los especuladores laicos y seglares, con la bendición de gobierno y oposición y la dejadez de los ciudadanos, arrasan toda esperanza de llegar a tener algún día un casco urbano humanizado. 

 

Lei do solo e PXOM (04-05-2003)

 

O marco xurídico que dende o 1 de xaneiro deste ano establece as bases para a utilización do solo é a Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia

promovida en solitario no Parlamento de Santiago polo PP que ostenta a Xunta.

 

Esta Lei deixa nas mans dos concellos moitas prerrogativas á hora de calificar terreos e á de establecer as delimitacións de cascos urbanos e núcleos rurais -aí está o meollo da cuestión-, prerrogativas estas que nalgúns casos poden chegar a anular totalmente o espíritu da propia Lei.

 

Os problemas, as disputas, os agravios comparativos e os cabreos xeralizados xurden cando desde os concellos, á hora de tomar decisións, se benefician descaradamente determinadas propiedades de determinados persoeiros con peso para influír nas decisións dos concelleiros e técnicos que califican e recalifican que tamén, nalgún caso, son titulares de terreos a calificar.

 

As decisións do concello á hora de aprobar ou modificar o Plan Xeral de Ordenación teñen que respectar escrupulosamente a igualdade ante a lei que a tódolos cidadáns nos recoñece a Constitución e non permitir nin a máis mínima sospeita de parcialidade pois, se así fora, estariamos falando de prevaricación.

 

Na actual redacción do Plan de Ordenación en vigor motivos para sospeitar parcialidade hainos e persoas agraviadas tamén. É de agardar que se corrixan pola vía de urxencia e se restitúa a igualdade constitucional en entredito.

A proposta do PP para o Campo da Feira

(27-04-2003)

Leo na Voz de Galicia de hoxe a iniciativa tomada polo goberno municipal para o futuro uso do Campo da Feira e paréceme que vén a ser a resposta ás cuestións que se plantexaban no artigo "¿E agora qué?" publicado neste espacio o día de onte.

Se as cousas suceden tal e como se presentan neste tempo de promesas sería un pasiño adiante na humanización deste cóctel de asfalto, cemento e automóbiles que é Ribeira.

Recapacitando sobre o tema non teño máis remedio que preguntarme: ¿por qué non se fixo antes?. É triste que a cidadanía teña que ver como ás súas necesidades se lles presta atención xusto antes dunhas eleccións como se anteriormente non existiran. Agora toca prometer e excutar por via de urxencia aínda que a urxencia para os ciudadanos sexa a mesma agora que fai un ano. Despois virán tempos de inauguracións pero iso será dentro de catro anos nas municipais do 2007 ou, con un pouco de sorte, nas autonómicas do 2005 ou, con moita sorte, para as xerais do 2004.

Por certo, felicitar a sensibilidade polas árbores amosada polo Sr. Ruíz se esta sensibilidade é froito da sinceridade e o propio convencemento e non pura teatralidade circunstancial.

¿E agora qué?

(26-04-2003)

O cuartel xa está derrubado e o solar libre de escombros. Ese era un paso que había que dar e está dado. Moi ben. Así se fai. Pero agora ven a segunda parte do asunto: ¿Qué facer co terreo gañado?

O actual goberno local parece defender a construcción dun aparcadoiro subterréneo por parte dunha empresa privada que logo o explotará. Noutras cidades esta alternativa deu resultados positivos e todos contentos -mellor dito, case todos, todos menos os penitentes conductores que para aparcar teñen que pagar-. Pero, ¿dará resultado tamén en Ribeira? Suponse que antes de poñer mans á obra se farán estudios de viabilidade económica.

É de supoñer que a cidadanía apoie unánimemente  esta opción sempre e cando conleve gañar espacios para as persoas dentro deste casco urbano tan conxestionado e deshumanizado.

Mención aparte merecen os arces que poboan a parte máis alonxada da rúa Rodríguez Bautista. Para construír o aparcadoiro será preciso talalos e  este feito suporía un desastre ecolóxico xa que, despois do tilo do Caramecheiro, deben ser as árbores máis frondosas desta cidade. Esperemos que o sentido común se impoña e estas árbores sexan conservadas onde están ou, de non ser posible, sexan trasplantadas con tódalas garantías de supervivencia a outros espacios públicos para o disfrute de todos.

Aparcamientos subterráneos

Las tendencias urbanísticas en las ciudades modernas se encaminan a ganar espacios para las personas en detrimento de los automóviles. La peatonalización de las centros urbanos y la construcción de aparcamientos subterráneos son los dos pilares de esta pretendida humanización de las grandes urbes.

Un ejemplo próximo lo tenemos en el ensanche Santiago. Allí en el subsuelo de las principales calles se construyeron aparcamientos lo que permitió dejar grandes espacios para el uso exclusivo de las personas. Calles tan céntricas y saturadas de vehículos hasta hace poco como General Pardiñas o Alfredo Brañas se convirtieron en espacios en los que las personas se sienten libres de los problemas generados por el desmesurado número de automóviles que agobian las ciudades modernas.

Parece ser que el PP de Ribeira, tratando de sumarse a estas tendencias humanizadoras de las calles, propone en su programa electoral la construcción de aparcamientos subterréneos para albergar al también desmesurado parque móvil de residentes y visitantes. Quienes nos sentimos agobiados por la excesiva motorización tenemos que aplaudir esta iniciativa pero no tenemos que perder de vista que en Santiago antes que los aparcamientos se realizaron los accesos necesarios.

Cabe sospechar que aquí se construyan aparcamientos olvidando los accesos lo que sería lo mismo que construir castillos en el aire.

Adeus cuartel

Por fin o derrube do cuartel da Guardia Civil é unha realidade que se levaba agardando dende hai unha morea de anos. Agora o Campo da Feira aparece como un espacio con moitas posibilidades de aproveitamento pero moito nos tememos que ata dentro de catro anos non será máis que un simple aparcadoiro a pesares da gran necesidade que o centro da cidade ten dunha área de esparcimento ampla e aberta.

Segundo as promesas do PP neste espacio vaise construír un aparcadoiro subterráneo co que a superficie quedará libre para outros usos. Agardamos que eses usos teñan que ver coa consecución dunha mellor calidade de vida para as xentes deste Concello tan mermada por un desenrolo urbanístico anárquico e deshumanizado. 

Entrada en vigor do PXOM

Velaquí outra interpretación da entrada en vigor do PXOM:

Se coa publicación no DOG do pasado 20 de marzo do anuncio de aprobación definitiva do Plan Xeral de Ordenación empezan a contar os 15 días hábiles que as administracións estatal e autonómica teñen para presentar requerimentos por infracción do ordenamento xurídico (Artigo 65.2 da Lei de Bases de Réxime Local), a data na que entrará entón en vigor será o 11 de abril.

Artículo 65.

1. Cuando la Administración del Estado o de las Comunidades Autónomas considere, en el ámbito de las respectivas competencias, que un acto o acuerdo de alguna Entidad local infringe el ordenamiento jurídico, podrá requerirla, invocando expresamente el presente artículo, para que anule dicho acto en el plazo máximo de un mes.

2. El requerimiento deberá ser motivado y expresar la normativa que se estime vulnerada. Se formulará en el plazo de quince días hábiles a partir de la recepción de la comunicación del acuerdo.

Unha dúbida arredor das datas reflexadas no escrito de aprobación:

 

O anuncio de aprobación que se publica no DOG dátase o 5 de marzo pero no penúltimo párrafo recóllese que con data "24 do corrente mes" se formalizou a remisión á COTOP da documentación requerida. Se temos en conta o artigo 65.2 da Lei de Bases de Réxime Local, o prazo de 15 días hábiles empezaría a contar a partir da recepción da comunicación do acordo do pleno pola COTOP. ¿Cal é o mes corrente? ¿Marzo? ¿Febreiro? ¿Xaneiro?  Vaia vostede a saber.

 

Saídas para o Rueiro

A futura urbanización do Rueiro, como xa alguén  expuxo con acerto anteriormente, carecerá de accesos ás vías de circulación que puideran absorber o tráfico orixinado ó seu arredor. Esta circunstancia tería que ser observada polo equipo de goberno que se ve máis contento polo que vai recadar en licencias que polo impacto negativo e irreversibles que este proxecto pode ter para Ribeira. O xogo de intereses privados ponse cada vez máis á vista e para defendelos planifícanse actuacións de dudoso beneficio para a cidade.

Que se faga público que se vai tirar a praza para facer unha zona verde á primeira vista pode parecer un avance pero analizado con máis profundidade prantexa certas dúbidas razonables. Certo é que esta praza incumpre as condicións mínimas en canto a servicios e comodidades para usuarios e vendedores. Certo é que Ribeira precisa de zonas verdes no medio de tanto cemento e asfalto. Pero a intención de derribar este edificio non parece responder a estas causas senón máis ben ós intereses privados de abrir o Rueiro á Avenida do Malecón. Se esta é a causa débeselle prantexar así á opinión pública e non a xeito de fábula na que a galiña anda rondando ó raposo.

Aclaracións sobre o PXOM

Se consultámo-la lexislación á que se fai referencia no articulado do PXOM relativo á súa vixencia observamos como no Artigo 70.2 da Lei de Bases de Réxime Local se di o seguinte:

Los acuerdos que adopten las Corporaciones locales se publican o notifican en la forma prevista en la Ley. Las Ordenanzas, incluidos el articulado de las normas de los Planes urbanísticos, así como los acuerdos correspondientes a éstos cuya aprobación definitiva sea competencia de los Entes locales, se publican en el Boletín Oficial de la Provincia y no entran en vigor hasta que se haya publicado completamente su texto y haya transcurrido el plazo previsto en el artículo 65.2. Idéntica regla es de aplicación a los Presupuestos, en los términos del artículo 112.3, de esta Ley. Las Administraciones Públicas con competencias urbanísticas deberán tener, a disposición de los ciudadanos que lo soliciten, copias completas del planeamiento vigente en su ámbito territorial.

E o Artigo 48 de Lei do Solo de 1997 di:

Vixencia dos plans.

1.-Os plans de ordenación terán vixencia indefinida.

2.-A aprobación definitiva do planeamento deberá publicarse no Diario Oficial de Galicia e no BOP. Así mesmo, deberá publicarse no BOP o documento que conteña a normativa e as ordenanzas. Cando esta teña lugar en virtude de acto presunto, a obriga da súa publicación correrá a cargo da Administración á que lle competa a súa aprobación por acto expreso.

Se atendemos a estes dous artigos invocados no anuncio de aprobación inserido no BOP do 14 de xaneiro podemos concluír que o PXOM non entrará en vigor ata que se publique no DOG. Con esto respostaríase ó primeiro interrogante plantexado na colaboración anterior.

 

Para o segundo interrogante referido a se o PXOM se aproba atendendo á LSG de 1997 e se publica o anuncio de aprobación despois da entrada en vigor da nova LSG, a resposta xa non está tan clara como a anterior. Sería bó que un xurista nos iluminara neste eido para clarificar este asunto.

¿Entrou en vigor o Plan Xeral de Ordenación?

O 17 de decembro de 2002 aprobábase definitivamente e por unanimidade o Plan Xeral de Ordenación de Ribeira e no Boletín Oficial da Provincia do 14 de xaneiro de 2003 publícase o anuncio da referida aprobación. Na disposición transitoria establécese que se poderán presentar recursos nos termos establecidos pola lexislación en vigor a partires da súa publicación no Diario Oficial de Galicia, publicación que ata o momento non se realizou.

Que se publicara no BOP pero non no DOG plantexa un interrogante: ¿Entrou en vigor o PXOM ou non?

Que se aprobara o 17 de decembro de 2002 e que se publicara o 14 de xaneiro de 2003 no BOP cando o 31 de decembro de 2002 se publicou no DOG a nova Lei do Solo de Galicia plantexa outro interrogante: ¿Ten validez o PXOM elaborado baixo as directrices da Lei do Solo de 1997 cando á data da súa publicación xa estaba en vigor a nova Lei do Solo?

Desde aquí solicitamos a opinión de expertos nestas cuestións pois o tema ten máis cera que a que arde.

A urbanización do Rueiro

A macro-urbanización que se vai construír no Rueiro pode ser un paso adiante no desenrolo de Ribeira pero cabe facerse a seguinte pregunta: ¿Con que accesos contará para o tráfico rodado que vai entrar e saír?

O único acceso con visos de alivia-la circulación parece ser o que actualmente ten Frinsa cara a Avenida do Malecón cruzando a rúa Francisco Franco, dado que outras alternativas lévannos a rúas -Miguel Rodríguez Bautista e Mariño de Riveira- que xa na actualidade non teñen suficiente capacidade para canto máis soportar importantes incrementos no futuro.

A construcción de edificios ten que levar emparellada a reserva de amplas zonas verdes e viales de comunicación con capacidade para absorve-lo tráfico presente e futuro. De non contemplarse estes dous aspectos no crecemento urbanístico, as cidades deshumanízanse, hipotecan o seu futuro progreso e acaban coa calidade de vida dos seus habitantes.

Moitos concellos -Boiro é un exemplo- elaboraron plans urbanísticos tendo en conta estas cuestións e medran dun xeito harmonioso e equilibrado. Outros concellos -Ribeira é un exemplo- gastan tempo e cartos na elaboración de plans pero medran de xeito improvisado, anárquico e desequilibrado.

¿Planificación urbanística?

A falla de planificación urbanística xa sexa pola incompetencia manifesta dos técnicos municipais, xa sexa pola ausencia de vontade política dos sucesivos alcaldes que estiveron á fronte do Concello de Ribeira, este municipio é, urbanísticamente falando, un caos absoluto. ¿Pode un municipio da entidade de Ribeira estar gobernado no eido urbanístico polos intereses dos especuladores coa connivencia do equipo de goberno e co beneplácito da oposición?

Adiós ríos, adiós fontes, ...

Relacionado coa falla de planificación está a interrupción por construccións dos regatos e correntes de auga que baixan das zonas máis elevadas cara o mar. Esta falla de planificación xunto coa ausencia de canalizacións capaces de soportar o caudal orixinado por unha tromba de auga poden dar lugar a unha verdadeira catástrofe.

Mellor que non suceda a catástrofe pero se sucede ¿quen será o culpable? Posiblemente os técnicos municipais que informan favorablemente os proxectos de obra que invaden cauces de auga corrente sexan os principais culpables pero os políticos que firman as licencias de obra tamén teñen a súa parte de culpa.

Todo sigue igual

Nada cambia en Riveira. Na cuestión urbanística séguense a comete-los mesmos erros que se viñan cometendo desde que se empezou a construír a cidade. A pesares de estarmos no século XXI, a pesares de ver que a cidade está constreñida pola ausencia de vías  con capacidade para o tráfico diario, a pesares de carecer de zonas de aparcamento para o gran número de automóbiles que circulan, a pesares de non haber beirarrúas seguras nin o mínimo espacio adicado a zonas verdes, a pesares de moitas outras consideracións negativas máis, nesta cidade séguense a abrir ridículas rúas de 10 metros con beirarrúas de un metro, séguense a levantar edificios sen prazas de garaxe, séguense a construír barreiras arquitectónicas que dificultan os desprazamentos de viandantes, séguense, en definitiva, a comete-los mesmos erros que fixeron de Riveira unha cidade totalmente anárquica no seu crecemento.

O patrimonio arquitectónico está prácticamente aniquilado. O pouco que queda son algunhas casiñas dos rueiros tradicionais entre as que se levantaron edificios de gran altura e sen ningún miramento estético.

A zona rural está plagada de casarellos edificados con licencia de galpóns de vendima autorizada polos incompetentes técnicos municipais coa aprobación do equipo de goberno.

¿O novo plan urbanístico resolve estes problemas e prevé aqueles que se poidan presentar no futuro? Se quenes elaboraron este plan foron as mesmas persoas que ata o momento estiveron arbitrando o desenrolo urbanístico de Riveira preparémonos para as desfeitas que nos agardan.

Unha horta de 6000 m2

Parece ser que a nova lei do solo que recentemente se aprobou no Parlamento de Galicia contempla que para poder edificar en zona rural, ademais de cumprir outros requisitos, hai que dispoñer dunha parcela como mínimo de 6000 m2.

Non parece que a maioría dos propietarios de terreos rurais dispoñan desa superficie dado o minifundismo típico no réxime de posesión de terras, co que esas propiedades perderían moito do valor que na actualidade teñen. Por outra banda, habitantes de cidades que buscan unha maior calidade de vida construíndo vivendas unifamiliares no rural verán truncadas as súas expectativas pola falta de oferta de terreos.

¿A quen beneficia esta lei? Ós constructores de vivendas unifamiliares non, ós propietarios dos terreos tampouco, ós potenciais compradores parece que tampouco. Dá a impresión de que o que se busca é orientar ós potenciais inversores inmobiliarios cara o mercado urbano no que sobran pisos novos en venda agardando comprador. Se o comprador non chega, a chamada burbulla inmobiliaria pode estoupar  e arrastrar á economía española a unha profunda crise.

Os concellos sairían beneficiados pois dar ás vivendas urbanas servicios de auga potable, sumidoiros, recollida de lixo, iluminación nocturna, etc., resultaría máis económico e efectivo dada a gran concentración de edificacións.

A  precaria calidade de vida que "disfrutamos" quenes temos que vivir en aglomeracións urbanas verase mermada aínda máis porque a aglomeración será cada vez maior e non parece que desde este concello se queiran poñer medios nin recursos para humaniza-la cidade e facela máis habitable.

Está claro que neste país apostamos pola verticalidade en detrimento da horizontalidade, pola aglomeración en detrimento do desafogo, pola cantidade  en detrimento da calidade. E así nos vai.

4Política e urbanismo

4Prisionero en su propia casa

4Tirar la piedra y esconder la mano

4Paisajes urbanos para todos los gustos

4Todo es posible en Riveira

4Unha aberración como tantas

4Aberraciones urbanísticas consensuadas

4Lei do solo e PXOM

4A proposta do PP para o Campo da Feira

4¿E agora qué?

4Aparcamenientos subterráneos

4Adeus cuartel

4Entrada en vigor do PXOM

4Saídas para o Rueiro

4Aclaracións sobre o PXOM

4¿Entrou en vigor o PXOM?

4A urbanización do Rueiro

4¿Planificación urbanística?

4Adiós ríos, adiós fontes...

4Todo sigue igual

4Unha horta de 6000 m2

 

4Anuncio de aprobación definitiva do Plan Xeral de Ordenación (DOG 20-03-2003) PDF

4Anuncio de aprobación definitiva do Plan Xeral de Ordenación (BOP 14-01-2003)

4Lei do solo de Galicia

4Ley de costas

4Lei de protección do patrimonio arquitectónico rural